هرج و مرج اداری

گير كردم امروز ميشنوم كه ميشه و فردا ميگن كه نه نميشه! با تمام نا اميدي موضوع رو با كس ديگري

در ميان ميگذارم ميگه كه: نه بابا چرت ميگن ميشه از اين راه برو . ميرم و به بن بست ميرسم دوباره نا اميدي!

آقاي شماره 2: نه بابا يكي از فاميلهاي ما از اين راه رفته و جواب هم گرفته از اين راه برو راه جديد رو ميرم كمي

طولاني تر و اميد بخش تر است چون تا حالا كسي حرف نه نياورده همينجور دارم ميرم واي خدا فكر كنم كه

درست شد ايول حله ديگه خدايا شكرت ... نه اين هم جواب نداد نميشه!

آقاي شماره 3: نه بابا غلط كرد(خطاب به آقاي شماره 2) از اين راه برو!

اين چند وقت اينقدر نا اميد شدم و دوباره اميد وار شدم كه ديگه اميد واري براي من لذتي ندارد و نا اميدي نيز

من را ناراحت نميكند !

پ ن: حال ما هم خوش است و هم ناخوش راستش خودم هم نميدانم كه الان كه دارم اين پست را مينويسم

خوشم يا ناخوش

من و من ...