ایران کشوری غم زده ( تجربه شخصی )

من داشتن چهرهای شاد در میان جمعیتی که اخمهای خود را در هم کشیدهاند و با سرعت در خیابان راه میروند، می بینم بسیار سخت است. شاید برای اینکه توجه کمتری جلب کنی، شادی خود را در دل نگه داری و هم رنگ جماعت به سمت خانه یا محل کار پیش بروی. شاید از همین روست که با دیدن چهرههای آدم ها، نمی توانم بفهمم که کدامیک درد و اندوهی عمیق در دل دارند و کدام یک به دلخواه خود چهرهای عبوس به خود گرفتهاند. ایران، کشوری که در آمار غمگینترین کشورهای جهان، مقام دومی را کسب کرده اما گذشتهای شاد دارد. با این وجود نه برای بالیدن به گذشته و فراموشی حال، بلکه برای بازگشت به زندگی، شادی برای این جامعه، امری حیاتی است. من هم در تهران پر سرو صدا هستم و هم در شهر خودم تبریز گویا بذر پاشی غم را کسانی به عمد به خورد حامعه می دهند . اما این غم زدگی معطوف به تهران و تبریز و شیراز و اصفهان نیست مربوط به کل ایران عزیزمان است . چندی پیش من یک دوره سفرهای مکرر به شهر رشت داشتم امیدوار بودم در اقلیمی که به سرسبزی و زیبایی معروف است شادی را بین مردم بیبینم اما متاسفانه انچه دیدم جوانان بیکار .... در کافه نشسته . و مشغول به شرط بندی برای بدست اوردن پولی . مثال تیری پرتاب کردن در تاریکی انچه من از رشت دیدیم نه زیبایی بود و نه شادی . در یک هتل تقریبا خوب که قبای 5 ستاره بودن را بر تن داشت اما 3 ستاره هم نبود بودم . هتل کادوس در خیابان منظریه . اما بگذریم از تجربه های شخصی

وقتی که نسبت به هم بی اعتماد و بدبین باشیم، خودمان دچار افسردگی خواهیم شد، به دلیل اینکه احساس میکنیم نمیتوانیم به کسی اعتماد کنیم، تنها میشوی،. انزوا و گوشهگیری یکی از عواملی است که ایجاد افسرگی و بیماریهای روانی میکنند. تا جایی که ممکن است به خود کشی و ... هم منجرشود. یکی دیگر از پیامدهای بی اعتمادی این است که افراد میترسند با یکدیگر رفت و آمد کنند. اعتمادی که سلب شدهباشد، افراد را بیشتر به سمت مشکلات روانی خواهد برد."

دلیل تضاد رفتاری بین افرادی که در حقیقت غمگین هستند ولی با ظاهری شاد در فضای مجازی فعالیت میکنند چیست یکی از معضلات زندگی من هم است چون ........: چون در فضای مجازی افراد یکدیگر را نمیبینند و فقط با نوشته و عکس ارتباط برقرار میکنند، احساس آزادی بیشتری میکنند. انسانها وقتی حس کنند عوامل محدود کننده کمتری برایشان وجود دارد و در نتیجه آزادی بیشتری دارند، شادترند. از نظر روانشناسی هرچه انسان احساس کند که در محدودیت نیست و کسی به او امر و نهی نمیکند به سمت آزادی و شادی بیشتری پیش خواهد رفت. البته فضای مجازی هم محدودیتهای خاص خود را دارد ولی مردم این محدویت را احساس نمیکنند. به همین خاطر راحتتر هستند."

( حسین عالمگیر )

من و من ...